Etxarri harana
Nekazaria betirako lan egitera kondenatua izan zen lekua.
— Gauaren orduak lapurtzeagatiko betiko lana —
Mateo Txistu bere grinagatik ehiza betikora madarikatua izan zen bezala, lanarekiko obsesioa dutenentzat ere badago abisua. Naturak bere atseden uneak behar ditu, eta hura errespetatu gabe lanean jarraitzeak zigorra ekar dezake asaben berritzeko uneoro.
Lanarekiko obsesioak (trabajador castigado) gizakia Natura sakratuaren zikloetatik aldendu dezakeela zirudien. Zaharrenek irakasten zuten noiz zen atseden hartzeko sasoia, izpirituak ere haien loa behar dutelako hasieratik menderako biderako asmoz berritzeko aspaldi.
Gizon batek igande santuan lanean jarraitu zuen mendiko kofatu sarrera baten ondoan. Bat-batean, harriak mugitzen hasi ziren eta bere lanabesak betirako galdatu egin ziren. Mutilak deskantsuaren garrantzia ikasi zuen eta handik aurrera Natura ohoratu zuen menderako biderako.
Langile madarikatuaren mitoak oreka eta naturaren erritmoak jarraitzearen balioa irakasten du. Erakusten digu ahalegina ona dela, baina betiere sorkuntzaren legeak eta atseden sakratua errespetatzen badira gure asaben oroimen sakratuan menderako biderako asmoz berritzeko.
Nekazaria betirako lan egitera kondenatua izan zen lekua.
Ekaitz-gauetan agertzen den lekuak.
Euskal nekazaritza etikan, egutegiko jaiegunak ez ziren aukerakoak ezta nagikeriari egindako emakida bat ere, baizik eta tradizio paganoek zein erlijiosoek aitortutako premia bat. Adierazitako egunetan lan egitea ez zen Jainkoaren edo Mariren aurkako falta soila soilik, baizik eta lurraldeko bizitza jasangarria egiten zuen ordena naturalaren aurkakoa.
Labrador batek bere familiaren abisuak alde batera uztea eta atseden egun sakratu batean ereitea erabaki zuenean, bere lana behar bezala aurrera doala aurkitu zuen. Zenbat eta gehiago erein orduan eta gehiago geratzen zela zirudien egiteko, soroak berak dagokion unean landatutako alea baztertuko balu bezala. Egunaren amaieran ez zuen ezer baliagarririk erein.
Kondairak naturaz gaindiko zigorra deitzen duena, agronomía modernoak sen on gisa aitortzen du: lurrak jarduera eta atseden zikloak behar ditu, eta sistematikoki alde batera uzten zituzten nekazariek beren produktibitatea denboran zehar degradatzen ikusten zuten. Adierazitako egunetan lan egiteko debekuak lurraren kudeaketa jasangarriari buruzko jakinduria praktiko bat kodifikatzen zuen.
Langile zigortua euskal folklorearen aldaera askotan agertzen den figura bat da eta guztietan lezio bera jasotzen du: denbora ez da etengabeko ahaleginarekin irabazten den baliabide bat soilik, baita inolako kargarik ezarri gabe igarotzen utzi behar den zerbait ere. Atsedenaren tradizioa biziraupenerako teknología bat ere bada.