Gaueko bideak
Gauekok transgresoreak zigortzeko zaintzen dituen bideak.
— Gauaren jauna —
Gaueko Gauaren Jauna da, eguzkia sartu eta atera bitarteko orduen jabe absolutua. Haren esaldi legendarioa honakoa da: "Gaua gauerako", eta gupidagabe zigortzen du orduz kanpo lanean edo bidaian dabilena, egunaren eta itzalen arteko ordena sakratua urratuz.
Haren ahots sakon eta mehatxatzaileak ohartarazten ditu transgresoreak, bide bakartietan errukigabe eraso aurretik. Erritmo naturalekiko antzinako errespetua eta iluntasunean gordetzen den ezezagunarekiko beldurra ordezkatzen ditu. Antzinako euskaldunek bazekiten gaua beste izaki batzuena dela, eta Gaueko haien zaindari gupidagabea da.
Gauekok transgresoreak zigortzeko zaintzen dituen bideak.
Gauekoren gaueko jabetza errespetatzen den lekuak.
Gauekok bidaiariei ohartarazten dien bideak.
Gaueko izena euskara "gau" hitzetik dator. "Gauaren jauna" edo "gauekoa" da, iluntasun orduen nagusia.
Gauekok eguna eta gaua bereizten dituen ordena naturala ordezkatzen du. Haren esaldi ospetsuak "Gaua gauerako" dio, gizakiei ordu sakratuen mugak ez gainditzeko abisatzen diena.
Gauekok orduz kanpo bidaiatzen dutenei egiten dien ohartarazpena.
Deskantsatu behar denean lanean dabilenaren patua.
Gauekoren erasoaren aurretik entzuten den abisuzko ahots sakona.
Gauekoren gaueko nagusitasunaren amaiera iragartzen duen soinu.
Antzinako euskal ordutegi eta agindu zorrotzen azpian, Gaueko ("Gauekoa") itzaltsu eta harroa jaiotzen da. Ez da deabru adordun bat, ez eta elementu-jainko hegalari bat ere; Gauekok jabetza absolutua eta totalitarioa du eguzkia sartzen denetik oilarrak kanta egiten duen arteko denboran gertatzen den guztiaren gainean.
Arau zorrotza zen. Herri-izaerako oinarrizko printzipio batek haraneko herri guztien portaera agintzen zuen esaldi honekin. Lana berehala utzi behar zen. Inor ez zen geratu behar goruan iruten, ez eta basoan egurra eramaten ere ilunpean, eta are gutxiago oihuka kantatzen mendi altuetan beldurra uxatzeko.
Abisuei muzin egin eta bidaia edo ofizioren bat orduz kanpo luzatzen zuenak, euskal Pirinioetako *Iluntasunaren Jaunaren* justizia hotza eta gupidagabea pairatzen zuen.
Fisikoki harraezina, Gaueko-k ez zuen gorputz handirik erakutsi behar trasnotatzaileei; bera hasezinezko eta ikusezinezko haize-bolada hilgarri gisa agertzen zen. Haren haserrea ahots sakon eta sepulkral baten bidez iragartzen zen haizearen artean.
Ausarkeriaz erantzuten bazion norbaitek, Gauekok zalantzarik gabe erasotzen zuen, biktima laino espektral batean bahituz edo beldur ikusezinaren bidez itoaraziz. Mendekuaren ondoren, kondairak ez du arrastorik uzten, bere biktima desobedienteak desagerraraziz eta haranean aurrekari dogmatiko bat ezarriz: gizakiaren errespetu hautsezina irrazionalaren, ezkutukoaren eta Gau Euskaldunaren aurrean.