Arantzazuko Ama Birjina

— Zu elorri batean? —


Virgen de Arantzazu

Fitxa azkarra

  • Lekua: Arantzazuko santutegia, Oñati, Gipuzkoa
  • Izena euskaraz: Arantzazuko Ama Birjina
  • Izakiak: Ama Birjina, Rodrigo Baltzategi artzaina
  • Motiboak: agerpena, santutegia, elorria, miraria
  • Kronologia: 1469 (agerpen tradizionala)
Ikusi bideoa ›

Kondaira

1469an, Rodrigo de Baltzategi izeneko artzain bat Oñatiko mendietan bere artaldea zaintzen ari zela kaskabilo soinu batek arreta deitu zion. Soinuari jarraituz, eldor baten adarren artean, Ama Birjinaren irudi txiki bat aurkitu zuen.

Artzaina belauniko jarri eta oihukatu zuen: "Arantzan zu?". Esaldi honetatik dator lekuaren izena: Arantzazu. Birjinak leku malkortsu eta bakarti hura aukeratu zuen agertzeko.

Aurkikuntzaren berria azkar zabaldu zen inguruko haranetan zehar. Laster hasi ziren erromeriak, eta leku hartan ermita bat eraiki zen, denborarekin Gipuzkoako santutegi garrantzitsuena bihurtu zelarik.

Harrezkero, Arantzazu euskaldun guztientzako debozio eta erromeria lekua da. Gaur egungo santutegiak, bere arkitektura moderno ikusgarriarekin, milaka bisitari jasotzen jarraitzen du urtero, bost mende baino gehiagoko tradizioari jarraipena emanez.

Iturriak eta dokumentazioa

  • Archivo del Santuario de Arantzazu
  • Tradición oral de Oñati y alrededores
  • Historia del santuario (Padres Franciscanos)

Arantzazu: Arantzen arteko loria

Arantza krudel eta mingarriz betetako sasi zeharkaezin, malkartsu eta ilun baten barruan galdua, bat-batean agertu zen jainkozko tailu txiki, distiratsu eta hauskor bat. Izugarri ederra zen, errukiz, samurtasunez eta mirari jainkozko baten bakez beterik.

Rodrigo Baltzategi artzain oñatiarrak, mirariaz harridura handiz, euskara hutsean esaldi gogoangarri hura oihukatu zuen. Benetako debozioz galdetu zuen nola Zeruko Gloria hura hain adar zakar, arantzatsu, hotz eta malkartsuetan egon zitekeen atseden hartzen, ingurune basati eta gogor haren erdian.

Gailur suminkorrei aurre egiten dien gotorleku mistikoa

Zeruko dei isil hura leialtasun and begirune handiz interpretatuz, Gipuzkoako herri prestuak malkartsuen erdian harrizko santutegi apal bat eraikitzea erabaki zuen. Ermita kementsu hark eman zion lehen babesa Ama Birjina maiteari, tailu txiki baina loriatsu eta distiratsuari.

Sute suntsitzaile eta lazgarriei kemen handiz aurre eginez, Ama Birjina ohoragarriak bere horretan dirau, bere atalaia ikusgarritik babesle eta errukitsu zainduz. Zalantzarik gabe, santutegia euskal herri langile eta ausartaren babesle, Ama eta erregina ukaezina da, Gipuzkoako gailurren artean betirako loratuz.