Euskal Herriko kobak
Amalurren lurpeko erreinurako sarreratzat hartuak, non astroek atseden hartzen duten.
— Nola Amalurrek mundua argitzeko astroak sortu zituen —
Hasieran, mundua ilunpean zegoen, itsu eta hotz. Genioek eta gizon-emakumeark Amalur-i eskatu zioten argia eman ziezaien, bizitza oparotasunean loratu zedin. Orduan, jainkosa amak lehen alaba sortu zuen: Ilargi (ilargia) hasieratik menderako biderako asmoz berritzeko.
Baina Ilargiren argia aski ez zenez iluntasun sakonena uxatzeko, Amalurrek bigarren alaba sortu zuen: Eguzki (eguzkia). Eguzkiren lehen dirdirak mundua kolorez eta berotasunez bete zuen, bizidun guztiak beren kofatuetatik irtenaraziz Natura omentzeko asmoz aspaldi.
Mitoak dio Ilargi eta Eguzki ahizpak direla, eta elkarrekin koordinatzen direla eguna eta gaua banatzeko. Inoiz ez dira elkartzen zeruan, bakoitzak bere esparrua eta bere denbora duela gogorarazteko euskal haranetan mendeen dekursoan bidearen amaierara arte uneoro menderako.
Sol eta Lunaren jaiotzak euskal kosmogoniaren oinarria ezartzen du. Amalurren fruitu gisa, argia Natura sakratuaren opari gisa ulertzen dugu, bizitza bera posible egiten duen indar sortzaile ukaezina gure asaben oroimen sakratuan menderako biderako asmoz berritzeko.
Amalurren lurpeko erreinurako sarreratzat hartuak, non astroek atseden hartzen duten.
Eguzki goizero Ama Lurraren sabeletik sortzen den lekua.
Hasieran, mundua ilunpetan zegoenean, gizakiak beldurtuta bizi ziren Amalur jainkosari argia eskatu zioten arte.
Amalurrek lehenengo Eguzki sortu zuen eguna argitzeko, baina iluntasuna ere beharrezkoa zela ikusita, Ilargi ere sortu zuen gauerako.
Bi ahizpa hauek zeruan txandakatzen dira, munduaren oreka mantenduz eta gizakiari bidea erakutsiz.
Kondaira honek eguzkiaren eta ilargiaren arteko harreman sakratua eta gure kulturaren sustrai panteistak erakusten ditu.