Euskal Herriko baserriak
Eguzkiloreak ateak babesten dituen lekua duela mende askotatik.
— Eguzkilorea: gaueko izakien aurkako babesa —
Gaueko izakiek —sorginek, lamiek, genioek eta izpiritu gaiztoek— botere asko dituzte, baina baita ezinbesteko ahultasun bat ere: kontatzeko obsesioa. Ezin diote haien bidean aurkitzen duten guztia zenbatzeko bulkadari eutsi.
Eguzkilore-ak ahultasun hau bikain profitatzen du. Bere egitura irradiatuak, gainezkako braktea eta harizpi kopuruarekin, edozein gaueko izakirentzat erronka ukaezina dakar. Sorgin bat edo genio bat eguzki-loreak babestutako ate batera iristen denean, hipnotizatuta geratzen da bere petalo ezinezkoak zenbatu nahian.
Kondairak dioenez, lamia batek gau osoa eman zuen Gipuzkoako etxe baten aurrean, urrezko harizpiak behin eta berriz zenbatzen. Bukatu zuela uste zuen bakoitzean, haizeak lorea mugitzen zuen eta berriro hasi behar zuen. Egunsentian, sartu ahal izan gabe, eguzkiaren lehen ariztik ihes egin behar izan zuen.
Beste istorio batek dio sorgin (bruja) bat eguzkilorea ate batetik ateratzen saiatu zela, baina hura ukitzean eguzkiaren beroa sentitu zuela haren eskuetan eta beldurtuta ihes egin zuela. Loreak Eguzkiren funtsa mantentzen du, eta iluntasuneko izakiek ezin dute haren kontaktua jasan.
Eguzkiloreak ateak babesten dituen lekua duela mende askotatik.
Landa-kardua, eguzkiaren lorea, hazten den lekua.
Eguzkilorea euskal baserrien ateetan ohikoa den babeslea da. Bere itxurak eguzkia gogorarazten du eta gaueko izakiak urruntzeko balio du.
Amalurrek gizakiari emandako opari hau gure kulturaren ikur garrantzitsuenetako bat da, naturarekiko lotura eta etxearen sakratutasuna adierazten duena.