Euskal baserriak
Jabeek laguntzaile txiki hauek orratzontzietan gordetzen dituzten lekuak.
— Laguntzaile txikiak —
Galtzagorriak galtza gorridon deabrutxoak dira, jabearentzat lan ezinezkoak egiten dituzten laguntzaile magiko txikiak. Kaxatxoetan edo orratzontzi baten barruan ezkutatzen dira, eta jabeari galdera bakarra egiten diote: "Zer egin behar dugu?". Atsedenik gabe egiten dute lan, egun eta gau, egin beharreko zerbait dagoen bitartean.
Erotu egin daitezke eta arriskutsu bihurtu, beti lan berriekin lanpetuta ez badaude. Hondartza-harea kontatzen dute, itsasoak maskorrekin husten dituzte, mendiak harriz harri mugitzen dituzte jabea lo dagoen bitartean. Haiek lortzen dituenak aberastasunak irabazten ditu, baina beti lanpetuta eduki behar ditu, edo haien okerkeriaren ondorioak pairatuko ditu.
Jabeek laguntzaile txiki hauek orratzontzietan gordetzen dituzten lekuak.
Non Galtzagorriek atsedenik gabe egiten duten lan gauez.
Deabrutxo hauek ezkutatzen diren objektu txikiak.
Galtzagorri izena euskara "galtza" eta "gorri" hitzetik dator. Kiratsa esanda, "galtza gorriak dituztenak" esan nahi du.
Galtzagorriak euren jabearentzat atsedenik gabe lan egiten duten espiritu txikiak dira. Orratzontzi batean gordetzen ziren eta aberastasun handiak ematen zituzten, baina lan jarraitua eskatzen zuten, bestela kalte larriak eragiten zituzten.
Nola lortzen diren deabrutxo nekaezin hauen zerbitzuak.
Harea kontatzea, itsasoak hustea, mendiak mugitzea jabea lo dagoen bitartean.
Zer gertatzen den Galtzagorriek lanik ez dutenean.
Nola gidatzen eta ezkutatzen diren izaki magiko txiki hauek.
Kontinenteko duende zerbitzarien mitoekin eta Europako mendebaldeko altxorren espiritu familiarrekin lotura zuzena izanik, Galtzagorriak paper liluragarri eta frenetikoa betetzen dute euskal mitologian.
Izena euskara garbitik dator: "galtzak gorriak dituztenak" (Galtza eta Gorri hitzetatik). Izan ere, izaki txiki baina langile hauek euren janzkera gorriagatik dira ezagunak.
Galtzagorriak Iratxoak bezalako beste espiritu batzuk baino askoz lotuago daude euren jabearen borondatera. Duende hauek hain dira txikiak, non dozena batzuk orratzontzi batean edo kaxatxo batean kabitzen diren. Erdi Aroko euskal sorginkerian, espiritu laguntzaile hauek jabearekin paktua eginda soilik jarduten zuten.
Ontzi baliotsu hori lortzen zuenak batalloi magiko baten botere mugagabea eskuratzen zuen baserriko lan gogorrenak egiteko.
Ontzia irekitzean, gizon txiki asko ateratzen ziren oihuka: "Egin, zer egin? Ekarri lana!". Aginduak azkar eta primeran betetzen zituzten (mendi bat mugitu gau bakar baten, belarra moztu eguzkia atera baino lehen), baina beti lan berriak eskatzen zituzten, gelditu gabe.
Jabea lanik gabe geratzen bazen, deabrutxoak haserretu eta baserria txikitzeari edo abereak hiltzeari ekiten zioten. Hori bideratzeko, trikimailu bat erabili ohi zen: lan ezinezkoak edo zentzugabekoak ematea (ibai bateko ura saski batekin hustea, adibidez), horrela betiko lanpetuta edukitzeko.