Anboto mendia
Aatxe ekaitzetan zehar galopan ibiltzen den gailurra.
— Aatxe zeruko sutik galopan —
Hodei beltzek Anbotoko gailurrak estaltzen dituztenean eta trumoiak haranen artean burrunba egiten dutenean, zaharrek badakite Aatxe Bere zulotik atera da. Suzko txingar bezalako begiak dituen zezen gorria ekaitz handi bakoitzarekin ateratzen da, dortsaletan zehar galopan dabilen bitartean tximistak bere beroki sutsua argitzen duen bitartean.
Diotenez, bere begietako sua lurraren sakonean erretzen den su bera dela, non Marik bere betiko etxea dauka. Aatxe da ekaitzaren mezularia, zeruko haserrea iragartzen duen iragarlea. Haren apatxak zapaltzen duen tokian, tximistak jotzen du; Haien orroak entzuten diren lekuan, trumoiak hausten dira.
Ekaitz batean Aatxe pasatzen ikusi duten artzainek diote zezenak begietara zuzenean begiratzen ziela bere gori-begiradarekin. Zintzo bizi izan zirenek bake arraro bat sentitu zuten piztiarengandik. Zezenak bere bidean jarraitu zuen kalterik egin gabe.
Baina sekretu ilunak ezkutatu edo aitortu gabeko krimenak egin zituztenek izututa ihes egin zuten, Aatxeko orroek atzetik, beren etxeetan, dardarka, errefuxiatu arte. Tximista-zezena, beraz, epaile eta borreroa zen, garbia eta erruduna begirada bakar batez bereizteko gai zen.
Aatxe ekaitzetan zehar galopan ibiltzen den gailurra.
Ekaitzik ez dagoenean zezen gorria aterpetzen den tokian.
Tximistak zezen gorria berehala ezagutzeko aukera ematen du. Bere itxurak animaliaren beldurra eta zeruaren indarra batzen ditu.
Kobazuloaren hurbiltasunak lotzen du Aatxe Mariren bizilekuekin eta naturaz gaindiko lurralde baten mugekin.
Ibiltariak erabaki behar du aurrera ala atzera egin. Zaindariaren presentziak leku hori ulertzeko modua aldatzen du.
Irudia legendari dagokio eta ez du eguraldiari aurrea hartzeko aukera ematen duen seinale meteorologikoa osatzen.
Kondaira honetako pertsonaiei, gaiei eta testuinguruari buruzko artikuluak eta argitalpenak.
Ezagutu euskal eta nafar mitologiaren idazleak, ikertzaileak eta haien liburuak gure egileen orrian.